Προβλήματα Συμπεριφοράς και Διαγωγής

Κάθε φορά που καλούμαστε να επιλύσουμε μια προβληματική συμπεριφορά πρέπει να θυμόμαστε ότι:

 

  • Λέγοντας στο παιδί τι να κάνει και τι να μην κάνει συνήθως καταφέρνουμε ακριβώς το αντίθετο.
  • Όσο εκνευρισμένοι και αν είμαστε θα πρέπει να έχουμε στο νου μας, ότι ο τρόπος που διορθώνουμε ένα παιδί, έχει σχέση με το αν το ίδιο το παιδί θα θελήσει να αλλάξει την συμπεριφορά του στο μέλλον.
  • Οι φωνές και απειλές συχνά ενισχύουν το πρόβλημα και το μόνο που καταφέρνουμε είναι να σταματούμε προσωρινά την προκλητική συμπεριφορά του.
  • Η συχνή τιμωρία οδηγεί αρκετά παιδιά να κλείνονται στον εαυτό τους ή να γίνονται απότομα και να ανταποκρίνονται με βία, μιμούμενα τον ενήλικα.

 

Πως λοιπόν μπορούμε να παρέμβουμε αποτελεσματικά στις προκλητικές λεκτικές και σωματικές ενέργειες του παιδιού;

 

 Τι θα μπορούσαμε να πούμε και τι να κάνουμε σε ένα παιδί που γίνεται συχνά προκλητικό;

 

  • Ας αναζητήσουμε ειλικρινά, μαζί με το παιδί τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να είχε αντιδράσει διαφορετικά και με ποιο θετικό τρόπο.
    Στην περίπτωση αυτή θα ήταν προτιμότερο να δώσουμε στο παιδί μια επιλογή ανάμεσα σε δύο εναλλακτικές πράξεις και να του αφήσουμε την πρωτοβουλία να επιλέξει μόνος του αυτήν που του ταιριάζει καλύτερα.
  • Ας προσπαθήσουμε με ήρεμο τρόπο να αναγνωρίσουμε στο παιδί την υπευθυνότητα για τις πράξεις του και να του εξηγήσουμε ότι δεν φταίνε πάντα οι άλλοι για τον τρόπο που αντιδρά.
  • Ας ζητήσουμε από το παιδί να δεσμευτεί με ένα προσωπικό συμβόλαιο με τον εαυτό του που θα λέει ότι δεν θα επαναλάβει την ανεπιθύμητη πράξη ή συμπεριφορά για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, που θα έχουμε επιλέξει μαζί.
  • Ας δείξουμε πραγματικά την εμπιστοσύνη μας, χωρίς επικρίσεις, ότι θα τα καταφέρει να αντιδράσει με τον επιθυμητό τρόπο την επόμενη φορά.